17 JAAR EN ZE WIL NIET MEER.

Geschreven door Laura Hertel


Een poosje geleden werd ik gebeld door een moeder die wanhopig op zoek was naar iemand die haar dochter kon helpen. Haar dochter wil niet meer leven…. Ze verteld mij haar verhaal, ze wordt gepest…al jaren…waarom…ze weet het niet… Wat ze wel weet is dat haar dochter is verandert van een vrolijk en blij in het leven staand meisje tot iemand die het leven niet meer ziet zitten, depressief, alleen op haar kamer en bijna geen vrienden. Elke dag wordt zij geconfronteerd met een groep jongeren die het op haar gemunt hebben, haar uitschelden, slaan, negeren en noem het allemaal maar op. Één meisje is de leider, zij heeft een hele groep jongeren achter zich geschaard die het nu allemaal op haar dochter hebben gemunt. En nu….nu wil ze niet meer…. Ik ben er stil van… Ik werk al jaren als medium en als spiritueel coach, en mijn enige intentie is de mensen die bij mij komen te helpen, hen inzichten te geven en ook om hen via de mediamieke consulten die ik geef verder te helpen met hun leven, hun een stukje geluk en bevestiging mee te geven… Ik merkte dat ik het moeilijk vond, een kwetsbaar meisje…ik wil niks liever dan haar helpen. Ik wil goed kunnen doen maar ben ik de juiste persoon voor haar ? Wat ik voelde na de woorden van haar moeder was namelijk zo veel boosheid en onmacht…niet echt de goede ingang om een gesprek mee in te gaan. Ik was zo geraakt, iets wat mij nagenoeg niet meer overkomt, juist ook omdat ik door het werk wat ik doe niet teveel geraakt moet worden in mijn eigen emoties, ik dacht dat ik hier wel aan had gewerkt. Uiteraard is er empathie en gevoeligheid maar wel altijd zo dat ik er volledig voor de ander kan zijn. Maar haar verhaal…zoooo herkenbaar, zowel het pesten,als het niet meer willen leven, dit laatste gaat niet over mij maar over mijn vader die uit het leven is gestapt. Iets in mij was aangeraakt… Ik heb er met mijn vrouw Diana over gesproken, zij doet hetzelfde werk als ik. Zij vertelde dat ik misschien juist de aangewezen persoon ben om haar te helpen omdat ik het allemaal zo herken. Ik heb het even laten bezinken en besloten om eerst samen met Diana een intake gesprek te doen en dan te kijken of ik haar verder kan helpen. Uiteindeljik heb ik besloten om een afspraak met haar te maken. Ze kwam binnen een meisje of eigenlijk een jonge vrouw van 18 jaar… Prachtig om te zien, lief, open en eerlijk. “Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat zij wordt gepest” denk ik nog. Ze verteld nogmaals haar verhaal…gelaten…bijna zonder gevoel en dan verdriet, veel verdriet… Ze vertelde mij dat zij de week ervoor nog gebeld had naar hulplijn 113…( een crisislijn die mensen helpt die denken aan zelfmoord ) ….zo heftig. Ik had er van tevoren al over nagedacht en had besloten om samen met haar een visualisatie te doen. Ik ben geen psycholoog of arts, iets wat ik, zeker in dit soort gevallen altijd duidelijk aan geef. Wat ik met haar wilde doen was een visualisatie die haar terugbracht naar haar kern, naar wie zij werkelijk is…naar haar licht…haar ziel…. Ik wilde haar laten voelen dat iedereen een ziel heeft, dat dit de essentie is, dat de ziel geen pijn, verdriet en wanhoop kent maar de kern is van haar bestaan…De plek waar (zelf) liefde is, waar je kunt voelen hoe mooi je bent… Dát is wat ik haar wilde laten ervaren. Wij zijn gaan zitten en tijdens de visualisatie bracht ik haar terug naar haar kern, tranen van ontroering bij haar toen ze kon voelen wie zij werkelijk was. Haar schoonheid, haar kracht, waarom ze hier op aarde is… Ik was niet van plan om haar een mediamiek consult te geven maar ik voelde dat er iemand bij ons kwam…de energie om ons heen veranderde zo sterk dat ook zij het kon waarnemen. Ik begon, na haar eerst gevraagd te hebben of zij het goed vond dat ik verder ging, te vertellen wat ik voelde en zag. Een vrouw die voor mij voelde als haar oma, de moeder van haar moeder, ze liet mij beelden zien, herinneringen van hun samen zijn. Toen begon oma te vertellen dat haar kleindochter haar verhaal af mocht maken, dat zij wel de kracht heeft welke oma niet meer had. Er ontstond een prachtig samen zijn. Wat een stroom van liefde was er aanwezig.. Haar boodschap was zo duidelijk. Mediumschap blijft zoiets magisch…als je het niet verwacht dan zijn zij daar om ons te helpen, te ondersteunen en kracht te geven. Ik bracht haar weer terug uit de visualisatie…Tranen van ontroering. Deze “ontmoeting” met haar oma was zo nodig. Oma die haar kleindochter de kracht en moed heeft gegeven om verder te gaan, haar liet voelen en zien dat zij het zo waard is om te leven. Iets wat oma zelf niet meer kon zien en voelen en daardoor uit het leven is gestapt….. Weken later had ik haar aan de telefoon; ze had haar pesters geconfronteerd op hun gedrag en gezegt wat het met haar heeft gedaan. Zo ontzettend stoer van haar. Terwijl ik dit schrijf ontroert het mij weer…Daardoor is zij zo voor zichzelf gaan staan waardoor het pesten als vanzelf ophield, zij vriendschappen heeft gesloten en het leven weer positief tegemoet ziet…Ik vroeg haar wat haar hiertoe heeft gebracht….”mijn oma”…zei ze…”ik ben het waard”….. Zo is dat lieverd, je bent het zoooo waard… Dankuwel lieve oma van dit prachtige meisje… Ik kan alleen maar voor u buigen….. Liefs, Laura

32 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven